Anoche en medio de un pekeño embotellamiento, decidimos dar por iniciada la despedida de Leo, quien estará viajando el día viernes por 2 mesesitos. En medio de risas empezamos… que comiencen los juegos… (otra vez)
Lili, una chela fue a tu nombre ![]()
Estuve viendo el El Blog de Carol y ví los videos que había incluído, me pareció genial la idea, y mas que nada por curiosidad decidí probarlo, Ella gentilmente me dió la dirección del turorial http://tintachina.com/archivo/videoposts_en_tintachina.php.
Ahora sobre el video, les recomiendo que miren la cara del tipo al levantarse…
xD
Editado 05 Julio 2005
Instalación:
>> Descargar visor (.zip, 28 KB)
- Descomprímelo y súbelo a tu servidor. Sólo tendrás que hacerlo una vez aunque publiques más videoposts.
Para convertir los vídeos a formato .flv puedes usar:
Macromedia Flash MX
Riva FLV Encoder(Gratis)
Quicktime con Macromedia Flash Video Exporter(.zip 2,28 MB. Windows).Cuando tengas listo el vídeo que hayas grabado, súbelo también a tu servidor.
El código que debes copiar y pegar para insertar el visor con el vídeo en el videopost es:
<object classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,29,0" width="345" height="300"><param name="movie" value="http://ruta_al_visor.swf?video=http://ruta_al_video.flv&buffer=6"></param><param name="quality" value="high"><embed src="http://ruta_al_visor.swf?video=http://ruta_al_video.flv&buffer=6" quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" type="application/x-shockwave-flash" width="345" height="300"></embed></param></object>No olvides cambiar las rutas y los parámetros por los tuyos.
Licencia de uso
Si usas el módulo flash sería un detalle que mencionaras a tintachina y El Hombre que Comía Diccionarios y nos enlazaras
Si alguien considera que también serían útiles las fuentes no tiene más que decirlo. Y se haces mejoras (añadir control de sonido, botones avance y retroceso, enlaces directos a distintos vídeos o fragmentos) ¡compártelas!
Aquesta és la part tècnica d’una nova funcionalitat que afegiré avui mateix al diari col.lectiu d’obokaman: la possibilitat d’enviar àudio amb els missatges, siguin cançons o posts parlats. Espero sentir aviat les vostres bandes sonores o la vostra veu!
Las palabras se las lleva el viento y después de tanto polvo de letras solo kedamos nosotros… seres humanos, nada más. Un ser humano visceral.
Desde que te conocí, me enamoré de ti, desde el primer día, como un loco, te amé mucho, hasta que un día te enteráste que te mentí, que amaba a alguien más; el mundo se me vino abajo, y el tuyo también, pero tu me perdonaste y te amé, con todas mis fuerzas, estaba enamorado de ti, hasta que volviste a ver que te engañaba, te partí el corazón; y no se como, una vez más me perdonaste, entonces te juré que nunca más, y me kedé contigo, amandote, atesorándote, más que nunca, pero cuando me descubriste esta vez, supe que no me perdonarías, y aunque al final lo hiciste, en ese momento te dejé de amar…
simple, que parte de TU NO! no entendiste?
Ayer fuí a ver los increibles? fuí en contra de mi voluntad, aduje todos los motivos pretextos y disculpas posibles, pero no pude, eran 4 contra 1, hasta les dije que no tenía ni un sol (tenía algunos pero los guardaba para otras cosas) y al toke hicieron la chanchita, que puedo decir? tener amigos es la cagada!
La peli estuvo buena, me gustó, sobretodo elastic girl, que apetecibles sus caderas, y además contorsionista… en fin.
Llegando a casa me esperaba Gerald, “una chelita?” “mejor que sean 6″… me dormí como a las 4 am…
ya por la mañana el cuerpo no me respondió… mamá vociferando frente a mi cama “ya son las 8, tengo 1 hora pasándote la voz!!!” y yo la miraba con un ojo entreabierto, y me volví a enterrar en la almohada, hace mucho tiempo que no faltaba al trabajo (las pocas horas que tengo) por resaca o por sentirme mal… hoy el cuerpo no me daba (será que me estoy haciéndo viejo), fuí tarde, mentí (como si fuera tan extraño alguien que miente) y al llegar… oh noooo!!!
Empezaron los turnos de verano, ahora viene realmente el trabajo, claro, tiene sus ventajas trabajar, podré ahorrar para algunas cosas que necesito, pero ya me había gustado este ritmo de vida de solo 3 horas de chamba al día… ahora a luchar con decenas de niños y adolescentes que preferirían irse todos los días a la playa o a la piscina, o kedarse en su casa viendo la tv, antes que venir a estudiar informática en verano!!! y encima… complicarme con más trabajo. Ja!
borrado de un tajo… porke lo puedo espantar con mis gritos, mientras luces mis lágrimas como trofeo y kedo como arrastrado besando el suelo que pisas…
Y bueno, me animé a poner el radioblog, pero bastante recortado, solo para poder compartir algunas canciones, ya que para mi, la música es parte de mi vida misma, espero que al menos las canciones que vaya seleccionando sean del agrado de algunos…
Editado: 04 enero 2005, 9:35 am
Lo que haré hoy día será reordenar el radioblog, lo puse de 1 px * 1px para que no se vea, pero puede ser incómodo no poder detener la canción, entonces… llegando a casa lo devolveré a su tamaño normal…
Editado: Debut y despedida, demasiados ruidos molestos…
Escribir un blog es complicado, hace un tiempo nadie me leía, no considero que todo lo que escriba sean cosas importantes excepto para mi, y talvez una o dos personas más, pero aparte de ser una forma de terapia me sirve como mi cofre secreto, donde guardo todas las cosas que me gustan y no me gustan, ni siquiera espero que le guste a alguien más, y menos que eso existe el afán de molestar a nadie con lo que humildemente pueda pensar yo; y bueno, lo que escribía no eran cosas tan personales, no describía como me sentía en tal o cual situación, o lo que sentía respecto a tal o cual persona, era más para poner poemas, cuentos o algunas cosas que si bien eran personales, estaban un tanto disfrazadas, nunca traté de ser tan obvio.
Pero si escribir un blog es dificil, es mucho peor cuando la gente sabe que tienes un blog, y cuando eso te trae problemas con la gente, o simplemente porke la gente se entera lo que piensas de ellos en determinado momento, y todos se creen con derecho a opinar “en persona” sobre lo que leyeron en tu blog, supongo que sería más facil de anonimo, bueno, para muchos de los que lo pueden leer soy un anónimo, pero para otros no. Me cansó el hecho de tener que justificar lo que escribo, explicarlo fuera del blog, a lo mejor soportar algunas bromas molestas.
Las posibles medidas eran: cambiar el nombre del blog, y no inscribirlo en un directorio, cambiar mi nick, cambiar el dominio para que ningun conocido lo tenga, dejar de escribir el blog, poner password a los post, etc…
Pero está el hecho de ke, hay cosas que si me gustaría compartir con las personas, ya sean conocidos o no, entonces que hacer?
Primero: configuré mi blog para que no tenga visitas de akí en más de los robots de búskeda, que joda, poner en google ser humano, y que aparezca toda mi vida… por ahí me deshago de usuarios indeseables que ni siquiera leen blogs, si! soy elitista. (además no quiero consumir toda mi transferencia del server)
Segundo: como decidí seguir inscrito en los directorios, no es sano estar cambiando la direccion del blog a cada instante, entonces me kedaré con este.
Tercero:Pense seriamente dejar de escribir cosas personales, solo postear generalidades, y otras yerbas, pero… eso implicaría que si tengo ganas de escribir algo, tendria que hacerlo en otro lugar? y porke?, entonces decidí que puedo usar la contraseña para proteger algunas categorías de mi blog, ya que son personales, solo mias… lamentablemente mis conocimientos aún no me alcanzan para hacerlo programando como kería… entonces, lo que haré será poner contraseña a los posts que no quiero mostrar de akí en adelante mientras solucione eso de poner pass a toda una categoría.
Supongo que así evito que la gente que conozco salga herida con las cosas que diga de ellos, aunque casi nunca haya dado nombres.
Pues bien, eso es lo que pienso ahora, mañana quien sabe.
Escuchando:
Yasijah - Leusemia
Y una vez que se deshizo de toda fantasía y dejó de lado los sueños, prosiguió su viaje hacia el reino donde encontraría su trono, o talvez el lugar donde encontraría su eterno descanso…
Ya no quiero estar más akí,
quiero errar mi rumbo, irme de akí,
ke el tiempo encoja su brazo,
donde da la vuelta la brisa,
y no derrame su prisa por mandarme al carajo,
y no volver jamás,
no regresar jamás…Universo - Leusemia
2 años… imposible
here we go
ya vi suficiente, yo allá no vuelvo
arrghhhh mierda que colera
miralo al webón, que pendejo
amantes por siempre…